Walburgiskerk

Korte geschiedenis

In de elfde eeuw bouwde de bisschop van Utrecht hier een grote Romaanse kerk naar het model van andere Utrechtse kerken. Boven het huidige koor en de wanden van de transepten zijn daar nog delen van bewaard gebleven.
In de dertiende eeuw werd deze kerk verbouwd in Keulse Romano-Gothiek. Het koor en de transepten werden overwelfd en het schip werd nieuw gebouwd.
In de veertiende eeuw werden kooromgang en Raadskapel gebouwd. In de vijftiende eeuw werden eerst de zijschepen en later de dwarskapellen gebouwd. Tenslotte ontstond aan de noordzijde het Mariaportaal. In de zestiende eeuw werd de Librije toegevoegd.
Sinds 1591 is de kerk in gebruik voor de hervormde eredienst. In 1637 kreeg de toren de huidige barokke spits. Deze is na de torenbrand van 1948 opnieuw opgebouwd.
De kerk is eind negentiende eeuw ingrijpend gerestaureerd onder leiding van de neogotische architect P.J.H. Cuypers. Na de Tweede Wereldoorlog is de oorlogsschade hersteld. Van 1970 tot 1998 is de kerk opnieuw gerestaureerd.